Een
45-jarige man uit Utrecht is door de rechtbank Midden-Nederland
veroordeeld tot 11 jaar cel voor doodslag op zijn partner. De man
bracht zijn partner om het leven door meerdere malen met een mes op
haar in te steken.
Op
24 januari 2023 komt er rond 02:00 uur een 112-melding binnen,
waarbij de melder aangeeft dat zijn moeder in de slaapkamer van hun
woning in Utrecht in haar borst is gestoken. Het slachtoffer wordt
met spoed overgebracht naar het ziekenhuis, waar zij enkele uren
later overlijdt. De zoon van het slachtoffer geeft aan dat de partner
van zijn moeder volgens hem de dader is. De zoon heeft hem namelijk
uit de woning zien vertrekken, kort nadat zijn moeder om hulp
schreeuwde. Op basis van het signalement van de dader wordt de
verdachte aangehouden. De verdachte heeft op het moment van zijn
aanhouding een mes op zak. Op dat mes wordt na onderzoek bloed van
het slachtoffer aangetroffen. Volgens de verdachte waren hij en zijn
partner als enigen in de slaapkamer, had hij het mes bij zich en zat
er bloed aan zijn handen. De rechtbank maakt hieruit op dat het niet
anders kan dan dat het de verdachte is geweest die het slachtoffer
heeft gedood door haar meerdere malen te steken en te snijden.
Geen
herinnering
De
verdachte heeft verklaard dat hij geen herinnering heeft aan het
steken van zijn partner en op dat moment aan geheugenverlies leed,
maar volgens de deskundigen is dit niet vast komen te staan. De
rechtbank neemt deze bevindingen over en neemt ook mee dat de
verdachte bij en vlak na zijn aanhouding meerdere malen tegenover de
politie heeft verklaard dat zijn partner vreemd zou gaan. Dat de
verdachte dit kort na het incident ongevraagd aan de politie liet
weten, duidt erop dat hij wel wist hoe hij zich had gedragen en wat
de gevolgen waren. Bovendien vindt de rechtbank het van belang dat de
verdachte zich de gebeurtenissen van vlak vóór het geweldsincident,
vaak tot in detail, en van direct ná het incident nog goed kan
herinneren. Het vermeende vreemdgaan van zijn partner komt telkens
terug. De rechtbank acht dit motief, in combinatie met de bij
verdachte vastgestelde aanpassingsstoornis en zijn alcoholgebruik,
aannemelijker dan het door de verdediging geschetste scenario. De
verdediging stelt namelijk dat er op het moment van het steekincident
sprake zou zijn van een acute psychische stoornis waardoor de
verdachte geen controle over zijn handelen zou hebben gehad. De
rechtbank oordeelt dat het achteraf ontbreken van herinneringen aan
het incident niet betekent dat verdachte geen invloed heeft kunnen
uitoefenen op zijn handelen. De hoeveelheid van steek- en snijwonden,
meer dan vijftig in totaal, en de diepte van de wonden laten er naar
het oordeel van de rechtbank geen twijfel over bestaan dat het
handelen van de verdachte er daadwerkelijk op was gericht zijn
partner van het leven te beroven.
11
jaar cel en schadevergoeding
De
officier van justitie eiste eerder 12 jaar cel, maar de rechtbank
komt tot een iets lagere straf omdat zij door de bevindingen en
conclusies van de deskundigen niet als strafverzwarende omstandigheid
meeweegt dat verdachte bewust over zijn geheugenverlies zou hebben
gelogen. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met de verminderde
toerekeningsvatbaarheid van de verdachte. De rechtbank legt de
verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 11 jaar op voor
de doodslag op zijn partner. Ook moet hij de nabestaanden van het
slachtoffer een schadevergoeding betalen.
Lees ook: