Utrecht 60 jaar terug: Willem van Leusden ontvangt de zilveren Stadsmedaille van Utrecht

De kunstschilder-graficus Willem van Leusden, die deze zondag de de leeftijd van tachtig jaar bereikte, moge dan al sinds geruime tijd een ingezetene van de gemeente Maarssen zijn: dit heeft noch jhr. mr. C.J.A. de Ranitz, burgemeester van Utrecht (waar Van Leusden op 25 september 1886 werd geboren) nòch de Utrechtse wethouder van onderwijs en kunstzaken, de heer H. van der Vlist, kunnen weerhouden, de jarige, nog steeds vitale kunstenaar in diens eigen woning (Diependaalsedijk 52, Maarssen) te komen huldigen. Tijdens dit bezoek, dat gisterochtend plaats vond heeft de burgemeester aan Willem van Leusden de zilveren Stadsmedaille van Utrecht uitgereikt, dit op grond van de ‘grote culturele verdiensten voor de stad’, van de kunstenaar. Dat meldt het Utrechtsch Nieuwsblad op maandag 26 september 1966.

Zonder enige overdrijving kan men Van Leusden een geboren tekenaar noemen. Zijn grote begaafdheid op dit gebied bleek al in de jaren dat hij de gemeentelijke HBS te Utrecht bezocht en ontwikkelde zich nog verder aan de Haagse Academie voor Beeldende Kunsten waar hij de leergangen volgde in de afdeling kunstnijverheid.

Toch is het niet op dit gebied geweest, dat hij zich de grootste bekendheid heeft verworven. Hij behaalde de akte m.o.-tekenen en bekwaamde zich aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten te Amsterdam in de grafische technieken, die hem zijn leven lang hebben gefascineerd. Maar ook de schilderkunst boeide hem sterk en werd al vroeg door hem met verrassend talent beoefend.

Rond zijn dertigste vond hij als schilder de kunstvorm waarin hij zijn persoonlijkheid volkomen kon uitleven: het surrealisme. Al spoedig werd hij een der opmerkelijkste en boeiendste vertegenwoordigers van deze richting in Nederland.

Utrecht’s stedelijke kunstverzameling bevat drie schilderijen van Willem van Leusden: een bloemstilleven d.d. 1916, een in 1934 geschilderd portret van mevrouw Van Leusden (zij heette van zichzelf Ina Haze, was muzieklerares en jaren lang medewerkster van de zangpedagoge Catharina van Rennes) en voorts een surrealistisch doek uit 1940. En een in 1943 getekend zelfportret en een aantal van zijn etsen.