Utrecht 60 jaar terug: Utrechts meisje vaart met zeilschip over oceaan

Reina Nieland, een 29-jarig Utrechts meisje, is onlangs ver van haar vaderland in het nieuws gekomen. In Zuid-Afrika is zij aan boord gestapt van ’n zeiljacht om een tocht te maken naar Zuid-Amerika en dit avontuur was voor de dagbladen in Zuid-Afrika aanleiding flinke reportages te wijden aan het reislustige Utrechtse meisje dat nu reeds twee jaar van huis is. Dat meldt het Utrechtsch Nieuwsblad op donderdag 28 april 1966.

Haar moeder, die in de Noordereindestraat in Hoograven woont, vindt het eigenlijk helemaal niet zo leuk zo’n ondernemende dochter te hebben. Natuurlijk ontvangt zij regelmatig brieven, maar ik had het prettiger gevonden als Reina dichter bij huis was gebleven, verzucht zij.

Zaterdag is het precies twee jaar geleden dat Reina uit Utrecht vertrok. Voor haar moeder kwam het allemaal een beetje onverwacht, hoewel Reina al meer naar het buitenland was geweest, onder meer naar Italië om de taal te leren en naar Spanje. Bovendien zit het reizen en trekken in het bloed van de familie want ook een broer van Reina verliet de ouderlijke woning om zich in Australië te vestigen.

In Zuid-Afrika, eerst in Kaapstad en later in Durban, voorzag het Utrechtse meisje in haar onderhoud door onder andere met zelfgemaakte tekeningen ‘te leuren’. Na korte tijd evenwel werkte ze free-lance als illustratrice bij dagbladen. Enige weken geleden smeedde Reina met twee goede vrienden een plan om per zeiljacht een tocht te maken naar Zuid-Amerika. De eigenaar van het jacht Dida is de Engelsman Geoff Mattews, die met zijn schip al van Australië naar Zuid-Afrika is gevaren. Deze Engelsman heeft ook bekendheid verworven door zijn jachtpartijen op krokodillen. Het derde bemanningslid van de Dida is de Franssprekende Raymond d’Abbadye uit Mauritius.

Reina’s moeder kent de beide vrienden niet. Och zij had altijd zoveel kennissen, ook in Holland. Onder andere bij de NTS waar Reina werkte op de grafische afdeling. Zij was daar destijds, met het diploma van Artibus naar toegestapt en aangenomen. Zij heeft er prettig gewerkt maar het reizen en trekken was voor haar aanlokkelijker.

En het scheelde niet veel of zij was nu naar Utrecht gekomen, vertelt haar moeder. Maar het avontuur met het zeilschip verhinderde dit plan. Als het goed is zal de boot nu ongeveer bij Sint Helena varen, besluit zij. Ik wacht rustig een brief af, maar veel liever zou ik mijn dochter weer eens willen zien.