Utrecht 60 jaar terug: extra drukke tijd voor kosters en hun vrouwen tijdens Kerstdagen

De drie Kerstdagen betekenen een extra drukke tijd voor de kosters van de vele kerken in Utrecht. Omdat deze bedehuizen op deze hoogtijdagen dubbel vol zijn. Dat meldt het Utrechtsch Nieuwsblad op donderdag 24 december 1964.

De zesdaagse is begonnen, zegt de koster van de Lutherse kerk. Er zijn van die duizend kleinigheden die gedaan moeten worden, voegt de kostersvrouw van de hervormde Nicolaïkerk eraan toe. Het is leuk, als de mensen allemaal tevreden zijn, vindt haar collega van de gereformeerde Oosterkerk. Ik zou niet anders willen, besluit de koster van de Sint-Aloysiuskerk. En hiermee zijn alle andere kosters het eens.

Eigenlijk begint het al een week ervoor. De een heeft tien kerstfeesten, waar steeds maar weer voor honderd mensen chocolademelk geschonken moet worden of koffie. De ander bouwt aan een kerststal, een week lang, iedere avond. En als het eenmaal zover is, komen enkelen nauwelijks aan slapen toe. Ik geloof niet, dat er één moppert, zegt de koster van de Evangelisch Lutherse kerk, de heer N. Meijer uit de Hamburgerstraat. Naast je ambt is het kosterschap ook een hobby.

De kerstdrukte duurt een hele week in de Evengelisch Lutherse kerk. Omdat het kerkgebouw zo intiem is, vieren heel wat scholen hier hun kerstfeest. En dan de zondagsschool natuurlijk. Die viert het tegenwoordig de zondag voor de 25ste, zodat wij de tweede kerstdag vrij hebben, vertelt de heer Meijer.

Koster zijn is een vak, verklaart hij. Dat is bij ons net zo goed als bij de rooms-katholieken. Als secretaris van de kostersafdeling Utrecht weet hij te vertellen, dat er een handboek zal uitkomen waarin alles staat, wat kosters behoren te weten. Als het kosterschap een hobby is, kan men zich over geen enkele vaardigheid verbazen. Calligraferen doet meneer Meijer voor de aardigheid. Op het kerstnummer van het kerkblad staat een fraaie tekst van zijn hand.

Mijn man is er niet , zegt mevrouw J. Eggink-Van Zwieten van de Nicolaïkerk, hij zit de hele dag op het kerkkantoor aan het Domplein. Als kosteres kan zij heel wat over de drukte vertellen. Met de kerstdagen is het wel wat drukker dan anders. Het begint al met het kerstnachtgebed op de 24ste. Dan wordt het toch al gauw twee uur, voor je klaar bent met opruimen. Mijn man wordt dan geholpen door de kinderen. Die brengen hier de kerstdagen door. Daar verheugt iedereen zich nu al op. Wij hebben het altijd samen gedaan, zegt zij. En altijd met plezier. Nu al bijna 37 jaar. Mijn man wil graag de veertig jaar volmaken, als hij het beleeft. Maar ik verlang ernaar, om er uit te gaan, omdat mijn benen het niet meer toelaten. Dat zou ook niet anders kunnen. Je moet ook helemaal in het vak zijn opgegroeid. Er zijn wel duizend kleinigheden te doen, daar heeft niemand erg in.