Er ligt veel in de Utrechtse binnenwateren wat er niet in thuishoort. Dat zegt de heer A.L. Kraak, afdelingschef van de afdeling Vaaltterrein van de gemeentelijke reinigings-, markt- en havendienst. Onder zijn afdeling ressorteert de baggerdienst, die zoals het officieel heet vuilviswerkzaamheden verricht. Dat meldt het
Utrechtsch Nieuwsblad op zaterdag 23 november 1963.
Stukken bakfiets, stoelen, matrassen en af en toe zelfs een halve auto vindt de baggerdienst in het water. Waarom deponeren mensen (overigens ook sommige bedrijven) hun afval in het water?, vraagt de heer Kraak zich af, want er is toch een gratis ophaaldienst, op woensdagmiddag, voor grotere hoeveelheden huisvuil.
Als men precies weet waar een fiets zou moeten liggen, is de politie altijd bereid om hem eruit te halen. Men moet wel zeker weten zijn dat er een fiets in ligt. Als men alleen maar een sterk vermoeden heeft, is de baggerdienst altijd wel bereid eens extra uit te kijken. De dienst vist geregeld onder de grachtbruggen met plukhaken. Op verzoek van de politie vist men ook, bijvoorbeeld naar geldkistjes en dergelijke zaken die van belang zijn voor een of ander politie-onderzoek.
Zesentwintighonderd mensen geven jaarlijks hun fiets als vermist op. Dit aantal zou aanmerkelijk lager zijn als iedereen, zegt de politie, zijn fiets op slot zou zetten. Een groot deel van de aangiften komt namelijk van mensen die hun fiets zomaar ergens lieten staan. En dan gebeurt het nogal eens dat een late feestganger, die geen zin heeft naar huis te lopen, zo'n onbeheerd staande fiets gebruikt.
Vijfendertig procent van de vermiste fietsen komt weer terecht. Van de vijftig tot zestig brommers, die maandelijks in Utrecht 'verdwijnen', belandt zo'n zeventig procent weer bij de eigenaar. De politie controleert geregeld de automarkt en ook wat gewoon op straat bromt. Het is daardoor meestal niet mogelijk lang een ontvreemde brommer te berijden. Jaarlijks houdt de politie zeshonderd fietsen over. Als u uw karretje nog niet terug heeft, ga dan eens kijken aan het Paardenveld. Wie weet...