Nederlandse Reisopera en Club Guy & Roni brengen Waiting for the Barbarians

Vanaf 26 september 2026 reizen de Nederlandse Reisopera en dansgezelschap Club Guy & Roni door het land met de nieuwe operaproductie Waiting for the Barbarians, van componist Philip Glass.  Een enorme theatrale explosie waarbij zangers, dansers en een gigantisch orkest dit late meesterwerk van de belangrijkste levende klassieke componist, Philip Glass, uitvoeren als aftrap voor de internationale viering van 'Glass at 90'. Centraal staat de vraag: hoe ver mag je gaan als je bang bent?


De tournee wordt begeleid door het Noord Nederlands Orkest en de cast bestaat uit o.a. Dan D’Souza, Lilian Farahani, Charlotte Hellekant en de dansers van Poetic Disasters Club van Club Guy & Roni. Op zaterdag 26 september vindt de première plaats in Groningen, op donderdag 22 oktober is de voorstelling in Utrecht te zien in de Stadsschouwburg.

Gebaseerd op de met een Nobelprijs bekroonde roman van J.M. Coetzee, focust Waiting for the Barbarians zich op het essentiële thema van onze tijd: 'wij' en 'zij'. Hoe ver mag je gaan om jezelf te verdedigen, als je bang bent voor 'die ander' - die je misschien niet eens kent. Mag je de ander uitsluiten, opsluiten, martelen? Is die ander wel echt een bedreiging, of zit dat vooral in je hoofd?

De opera beleefde zijn wereldpremière op 10 september 2005, in Theater Erfurt (DL). Daarna zijn slechts een handvol uitvoeringen geweest, meest concertante.


In de verre uithoeken van een naamloos Rijk bestuurt een Magistraat een kleine grensnederzetting. Hij heeft zijn leven lang het centrale gezag gediend zonder ooit de grondslagen van dat gezag te bevragen. Buiten de grenzen van het Rijk bevindt zich een uitgestrekte woestenij. Niemand weet echt hoe die eruitziet. Er wonen mensen, nomaden. De inwoners van het Rijk noemen deze mensen 'barbaren'. Een echte bedreiging vormen die zogeheten barbaren niet. Er is in de loop der tijd zelfs een vorm van ruilhandel ontstaan. In het grensstadje is in de loop der jaren een routine ontstaan, een microkosmos waarin alles en iedereen zijn vertrouwde plek inneemt.

Maar in het Rijk heerst voortdurend angst voor een mogelijke aanval van de barbaren. Op een dag krijgt de nederzetting bezoek van de sinistere kolonel Joll, die vanuit de Hoofdstad is gestuurd om de dreiging van de barbaren te beoordelen en daarvoor wrede foltermethoden hanteert. De Magistraat, die weinig gelooft van een acute dreiging, is gechoqueerd door de onmenselijke behandeling van de gevangengenomen barbaren en de martelpraktijken van Joll, die als stelregel ‘pijn is waarheid’ hanteert. Het brengt zijn geloof in het systeem aan het wankelen en daarmee zijn hele bestaansrecht. Wat betekent het om te zwijgen en wat kost het hem om zich uit te spreken? En wat heeft spreken voor zin als niemand luistert? En hoe kunnen opgeklopte angst en valse informatie een samenleving ontregelen?

Dat zijn de ongemakkelijke vragen die Waiting for the Barbarians, de opera die componist Philip Glass in 2005 componeerde, het publiek voorschotelt.

In deze mini-documentaire vertellen regisseur Guy Weizman, dirigent Alice Farnham en solisten Dan D’Souza, Lilian Farahani en Charlotte Hellekant meer over de opera, de muziek en de rol van de dansers.

Philip Glass  (1937) is wellicht de belangrijkste nog levende klassieke componist en één van de grondleggers van minimal music. Zijn ijzersterke, hypnotiserende muziek van varieert van heel verstild tot uiterst manisch.  Hij schreef meer dan 20 kleine en grote opera's (o.a. Einstein on the Beach), werkte met grote namen uit diverse genres (o.a. David Bowie) en schreef filmmuziek (voor o.a. The Hours). 

De tekst van deze opera is gebaseerd op de roman Waiting for the Barbarians  (1980) van Nobelprijswinnaar John Maxwell Coetzee. In zijn romans keert vaak het thema terug van de eenling die zich staande moet zien te houden binnen een groep. "Zijn oeuvre als totaliteit geeft een breed inzicht in het wezen van het mens-zijn", zo formuleerde  schrijver en Coetzee-bewonderaar Arnon Grünberg.

Guy Weizman: "Dit is méga-actueel."
Opera en dans gaan prima samen! Dit is de eerste coproductie van de Reisopera (Enschede) en dansgezelschap Club Guy & Roni uit Groningen. Regisseur Guy Weizman belooft een theatrale ervaring om nooit te vergeten: ‘Je voelt de dreiging’. Toen Weizman, artistiek leider van dansgezelschap Club Guy & Roni het libretto van Waiting for the barbarians las, was hij meteen om. Hij wist: dít gaan we doen, dit is méga-actueel. Zijn creatieve partner, choreograaf Roni Haver dacht er precies zo over.
Lees een interview met Guy Weizman in deze link.

Toen regisseur Guy Weizman het libretto las, viel het hem op dat de drie hoofdrollen alle drie door mannen werden gezongen. Hij stelde aan dirigent Alice Farnham voor om van de ‘baddy’ in de opera een vrouw te maken. De rol wordt gezongen door de Zweedse mezzo Charlotte Hellekant. 

Voor het eerst te gast bij de Reisopera: de Britse Alice Farnham maakte internationaal naam als dirigent, docent én schrijver. Classic FM zette haar op de lijst van de 11 beste vrouwelijke dirigenten ter wereld. Ze is de oprichter en artistiek directeur van de Royal Philharmonic Society's Women Conductors Programme, een opleiding die vrouwelijke dirigenten en vrouwelijk leiderschap in de klassieke wereld stimuleert en ondersteunt.   
In 2023 verscheen haar goed ontvangen boek 'In Good Hands – The Making of a Modern Conductor'.