De tentoonstelling
Zoete Tijden presenteert een nieuw project van kunstenaar Chloé Pérès-Labourdette. Zij onderzoekt de stadsgeschiedenis door de blik van de verzamelaar. We verzamelen niet altijd omdat het nuttig is, maar ook om iets vast te leggen voordat het verdwijnt. We bewaren herinneringen van een tijd die er niet meer is en plekken die er niet meer zijn. Zo creëren we onze eigen tijdcapsules, een manier om geschiedenis tastbaar te maken.
Vanuit haar fascinatie voor oude grafische vormgeving onderzocht Chloé, aan de hand van haar suikerzakjes verzameling, onze verzamelwoede. Vanaf begin twintigste eeuw verschenen suikerzakjes in cafés, hotels en restaurants als kleine dragers van lokale identiteit. Bedrukt met namen, logo’s en adressen vertellen ze verhalen over horecagelegenheden die kwamen en gingen, over grafische stijlen en over een stad in beweging.
Het project Zoete Tijden is tot stand gekomen door een samenwerking tussen Chloé Pérès-Labourdette, het Volksbuurtmuseum en Kunsthal Kloof. Voor deze expositie is onderzoek gedaan naar de collectie Utrechtse suikerzakjes, geschonken door de Utrechtse verzamelaar Bernard Martens van Vliet (1938–2011), ondergebracht bij Het Utrechts Archief.
Vertrekkend vanuit deze suikerzakjes-collectie bevraagt de kunstenaar de behoefte om te verzamelen. Ook reflecteert de expositie op het belang van de (privé)verzamelaar én de waarde van het vasthouden aan verloren geschiedenis. De productie van de kunstwerken in dit project is ondersteund door Kapitaal Utrecht.
De tentoonstelling is te zien vanaf 23 april t/m 31 mei 2026. Als onderdeel van Zoete Tijden volgt er een publicatie die gepresenteerd wordt op 21 mei.
Zoete Tijden is mede mogelijk gemaakt door de bijdrage van KF Hein Fonds, Elise Mathilde Fonds, Boellaardfonds en de provincie Utrecht.
Over de Kunstenaar
Chloé Pérès-Labourdette is een Frans-Utrechtse textielkunstenaar en graficus met een achtergrond in illustratie en vormgeving. Ze houdt van geschiedenis en verzamelt kleine grafische voorwerpen uit het dagelijks leven, zoals suikerzakjes, luciferdoosjes en ander gedrukt ephemera. Vanuit haar eigen verzameling knipt, combineert en herschikt ze beelden, waardoor oude ontwerpen in een nieuw licht komen te staan. Met technieken als zeefdruk en textiel maakt ze daar nieuwe, hedendaagse werken van. Zo laat ze bezoekers op een andere manier kijken naar alledaagse voorwerpen en de verhalen die ze met zich meedragen.