Acht bijzondere verhalen over zingeving im Museum Catharijneconvent

Wat hebben een arts, een MMA-kampioen en een drag queen met elkaar gemeen? Meer dan je denkt. Ze stellen zichzelf namelijk dezelfde fundamentele vraag: wat geeft het leven écht betekenis? Samen met met vijf andere markante Utrechters zijn zij de gastcuratoren van een zeer persoonlijke tentoonstelling in Museum Catharijneconvent. Voor Zin in... kozen ze eeuwenoude meesterwerken en hedendaagse pareltjes die hun ervaringen en inzichten weerspiegelen. Kunst die raakt aan hun dagelijks leven én aan de momenten waarop alles kantelt of juist stilvalt.

Zingeving is vandaag de dag persoonlijker en veelzijdiger dan ooit. Steeds meer mensen vinden kracht en inspiratie buiten de gevestigde religieuze en politieke kaders. Toch is de kern onveranderd. Zingeving gaat over de behoefte om je leven te verbinden met iets dat groter is dan jijzelf: met anderen, met de samenleving of met ‘het hogere'. De keuzes en verhalen van de gastcuratoren geven een veelvormig beeld van de manier waarop mensen vandaag de dag betekenis vinden. Het gaat om: 

In alles wat hij meemaakt probeert Eloi Youssef (1987) een les te vinden. Met de Utrechtse band Kensington stond hij op de grootste podia, totdat hij inzag dat er belangrijkere dingen zijn dan het najagen van succes. Voor hem draait het leven om wezenlijke connectie. Die verbinding ervaart hij sterk in het ouderschap. Ook probeert hij de connectie te vinden op het podium en in de samenleving. Hij heeft een groeiende interesse in spiritualiteit en vindt steeds meer betekenis in zijn Egyptisch-Koptische roots en in het idee van reïncarnatie.  

Jade Kops (2007) was veertien toen haar leven ingrijpend veranderde. Dansen was haar grootste passie en ze droomde van een toekomst als basisschooldocent, toen een zeldzame vorm van keelkanker haar trof. Het Instagramaccount @mijnlevenmetkanker_, dat ze begon om haar naasten op de hoogte te houden, heeft inmiddels ruim 300.000 volgens. Zo geeft ze ook veel andere jonge patiënten een stem. Met Stichting Jade maakt ze het mogelijk voor gezinnen van kinderen met kanker om samen bij te komen in een vakantiehuisje. Anderen helpen werd een missie die haar zelf ook kracht geeft. 

Toen Maria Leunissen (1954) op haar vierentwintigste intrad bij de Zusters Augustinessen van Sint-Monica voelde ze: ‘Hier is mijn geluk'. Iets betekenen voor een ander is wat haar drijft. Sinds de jaren 1930 runnen de augustinessen in de Utrechtse Wijk C de Meisjesstad (nu de Tussenvoorziening), een crisisopvang voor dakloze vrouwen en kinderen. Zuster Leunissen werkte er 23 jaar en heeft nog steeds contact met de mensen die ze heeft geholpen. 

Germaine de Randamie (1984) was een pionier voor vrouwen in de vechtsport en de eerste Nederlandse wereldkampioene mixed martial arts (MMA) ooit. Onverwachts moest ze in 2024 stoppen, maar ze zat niet bij de pakken neer. Dat niet alles gaat zoals je wilt, hoort volgens haar bij het leven. Tegenwoordig werkt ze bij de politie en is ze daarnaast kickbokscoach.  

Joris Christ (1995) is theatermaker en medeoprichter van De Roze Bubbel, een platform voor queer-kunst in Utrecht. Joris nam in zijn jeugd afstand van het geloof omdat hij als queer persoon weinig ruimte ervoer binnen de kerk. Inmiddels ziet hij parallellen tussen de pracht en praal van een katholieke dienst en zijn drag queen-personage Tante Ger, die de avonden in De Roze Bubbel presenteert. 

Philip van Verschuer   

Na 25 jaar als advocaat te hebben gewerkt, voelde Philip van Verschuer (1960) de behoefte iets terug te geven aan de samenleving. Hij werd lid van de Duitse Orde, een eeuwenoude kloosterorde die zich oorspronkelijk richtte op kruistochten en ziekenzorg. Tegenwoordig fungeert het als vermogensfonds dat mensen in kwetsbare posities ondersteunt. Volgens hem is er geen algemene zin van het leven, maar als advocaat – en nu ook als grootvader – vindt hij het waardevol om de volgende generatie te helpen bij het maken van bewuste keuzes. 

Annet van Royen-Kerkhof 

Annet van Royen-Kerkhof (1963) heeft als kinderarts en vice-rector Onderwijs bij de Universiteit Utrecht een vernieuwende agenda voor het geneeskunde-onderwijs. Artsen zouden naar een patiënt moeten kijken zoals naar een kunstwerk: aandachtig observeren, luisteren, woorden geven aan wat ze zien en soms ook bewust stil zijn. Hoewel technologische ontwikkelingen suggereren dat ons bestaan maakbaar is, blijft voor haar onzekerheid bij het leven horen. Door deze onzekerheid te omarmen, wordt dit het vertrekpunt voor creatief denken, zowel voor patiënten als artsen. 

Marjon Rozema (1971) werkte jarenlang als tv-maker en journalist. In dit werk kon ze veel kwijt. Maar na verloop van tijd miste ze voldoening en wilde ze misstanden niet langer alleen maar registreren. Ze wilde bijdragen aan verandering en maakt met een overstap naar NGO's bewust ruimte voor haar idealistische kant. Als woordvoerder van Amnesty International zet ze zich in voor mensenrechten, met onder meer Gaza, asiel en migratie en Rusland/Oekraïne in haar portefeuille. 

Alle kunst in de tentoonstelling komt uit de collectie van het museum. Er is werk te zien van: 

Dion Rosina (1991), Arnt van Zwolle (1460-1492), Pieter d’Hont (1917-1997), Ari Versluis (1961), Ellie Uyttenbroek (1965), Charles Eyck (1897-1983), Atelier Meester van de Utrechtse Stenen Vrouwenkop (ca. 1520), Meester van de Utrechtse Stenen Vrouwenkop (1490-1525),Shinkichi Tajiri (1964), Nicoline Maria Middelbeek (1887-1980), Ossip Zadkine (1888-1967), Otto van Rees (1884 -1957), Eugene Burnand (1850-1921), Gert Jan Kocken (1971), Bernardien Sternheim (1948), Jan Toorop (1858-1928), Abraham Bloemaert (1564-1651), Joost Cornelisz Droochsloot (1586-1666), kunstenaar uit omgeving Gillis Mostaert (ca 1575-1584), Artus Quellinus L.(1609-1668), Mariette Lydis (1887-1970), Tinus van Doorn (1905-1940), Tamis Wever (1937-2004), Johanna Schweizer (1946), Frans Franciscus (1959), Guido van der Werve (1977), Marlou Fernanda (1996), Marcus Gheeraerts (ca.1521-ca. 1590), Claux de Werve (ca.1380-1439), Anna Maria van Schurman (1607-1678), Rini Hurkmans (1954) en Joos van Cleve (1485-1541)