Utrecht 60 jaar terug: vioolbouwer Otto Stam

Otto Stam maakte in 1936 zijn eerste viool. Een opleiding? ‘Nee’, zegt hij. ‘Ik heb alles zelf moeten ontdekken en leren. Dat meldt het Utrechtsch Nieuwsblad op woensdag 9 november 1966.

‘Aan de ene kant is dat een groot voordeel, omdat je niet eenzijdig beïnvloed wordt maar aan de andere kant maakt dat het tot een enorm gevecht om er te komen.’

‘Na mijn middelbare schoolopleiding, wist ik nog niet precies wat ik wilde worden, ik voelde wel wat voor de kunst. Daarom ging ik naar Antwerpen om aan de Academie des Beaux Arts te studeren.

Ik heb er ’n beetje geschilderd en geboetseerd. Tenminste totdat ik in 1933 ’n tentoonstelling Kunst in Nood bezocht. De tentoonstelling deed zijn naam eer aan. Ik besefte dat ik niet de enige was die schilder wilde worden. Nu schilder en boetseer ik alleen nog voor mijn plezier.’

‘Mijn belangstelling voor muziekinstrumenten was in die tijd echter al groot. Ik zwierf over markten en kocht daar oude violen op, die ik thuis uit elkaar haalde en bestudeerde. later begon ik ermee te experimenteren.

Aan iedere viool werk ik zo’n honderd uur, zegt Stam op nonchalante toon. Trouwens dat op markten zwerven doe ik nog steeds.’

Otto Stam maakt niet veel violen per jaar, helaas. ‘Dat komt omdat ik altijd zoveel reparaties heb lopen. Ieder jaar zeg ik tegen mijn vrouw: ‘Dit jaar maak ik er zes.’ Maar met die zaak aan huis komen er nooit iets van. Zonder die reparaties zou ik wel dertig instrumenten per jaar kunnen maken.