‘Bergski voor en dalski belasten’. Hoewel er helemaal geen sneeuw en bergen te zien waren, kon men deze kreet gisteravond toch horen in de gymnastiekzaal van het Stedelijk Gymnasium, waar leden van de Nederlandse Ski Vereniging bezig waren zich voor te bereiden op de komende wintersportvakantie. Dat meldt het
Utrechtsch Nieuwsblad op donderdag 13 oktober 1966.
De man die steeds maar weer skitermen gebruikte als spitzkehren, bergski voor, dalski belasten, gezicht naar het dal, enz. enz. om zodoende zijn leerlingen vast aan deze termen te wennen, is de gymnastiekleraar R. Scheffel, die dit nu al voor het twaalfde jaar doet. Was het vroeger zo dat de skisport alleen maar bestemd was voor de elite onder onze bevolking, dit is tegenwoordig wel helemaal anders. Ook de Nederlandse Ski Vereniging is hiervan teruggekomen en wil nu de skisport onder bredere lagen der bevolking brengen. De afdeling Utrecht, met ruim 300 leden, is wel bijzonder actief. Voorgaande jaren had men aan één uur per week voldoende. Dit jaar is de toeloop echter zo groot dat de lessen gesplitst moesten worden, maar ook dat was nog niet voldoende en wordt er nog een avond bijgetrokken.
De hele opzet van dit skigymnastiek is om de leden volledig van hun vakantie, sneeuw, zon en skiën te laten genieten. Dus niet dat men eerst enige tijd nodig heeft om te wennen. Dit kan echter alleen als men een goed getraind lichaam heeft. Juist in de zaal kan men een bepaalde houding goed oefenen, iets waar men later in de sneeuw profijt van trekt. Wanneer men dan voor het eerst op de lange latten in de sneeuw staat, dan weet men tenminste hoe er geremd moet worden, hoe je je op die lastige lange dingen moet omdraaien, welke been vóór moet en wat eigenlijk het belangrijkste is; hoe je moet vallen en weer opstaan. Het gevaar voor gebroken armen en benen wordt zodoende aanmerkelijk minder.