Utrecht 60 jaar terug: Elinkwijk speelt 3-3 gelijk tegen Ajax

De Amsterdammers moesten als landskampioenen alleen de eer hoog houden en daarom stonden ze bij de rust met 3-0 voor. Elinkwijk daarentegen vocht voor behoud in de eredivisie en maakte daarom in de tweede helft drie doelpunten. Tussen deze twee opgaven bewoog zich het slappe, zelfs slome duel, in afwachting van een onweersbui, die zich onmiddellijk na het voor Elinkwijk zo fortuinlijke einde ontlaadde. Dat meldt het Utrechtsch Nieuwsblad op maandag 23 mei 1966.

Toen Keizer zijn zere been aan de mannen op het bankje liet zien, was Elinkwijk van een killer verlost. De andere killer, Cruyffie, zat in civiel langs de lijn; Henk de Groot kreeg weer eens een kans. Geen kou meer aan de lucht, meenden de angstige supporters van Elinkwijk.

En als het een demonstratie was, kwam Ajax juist in de Keizer-Cruyffloze tijdperk geducht opzetten. Even de zaak regelen, Elinkwijk even doldraaien, komop! Nota bene Van Duivenbode, een back van professie, die van plaats verwisselde met invaller Meijer, maakte twee doelpunten en het moet gezegd, dat de Utrechtse defensie hem dwong te scoren. Zulke gatenkrijg je als voetballer maar zelden gepresenteerd. Tussen de bedrijven door maakte Sjakie Swart ook nog een doelpunt en zo keek Elinkwijk bij de rust tegen een hopeloze achterstand op.

Op eigen veld is Elinkwijk heel wat mans. Daarom zette Hennie van Egmond er meteen de vaart in, de defensie van Ajax draaide even in slow motion en met een daverende knal vloog de bal langs de uitgelopen Bals (1-3).

Na 12 min. lag de strijd weer geheel open. Tonny Nieuwenhuys gaf een flitsende show weg, zó flitsend, dat Tonny Pronk zich door hem liet passeren. Met een machtig schot in de bovenhoek lag Elinkwijk op 2-3. Toen twijfelde niemand meer aan de gelijkmaker. En toen het beslissende moment. Van Egdom gaf weer een van die rare boogballen weg. Ger Bals wilde de zaak afdoende klaren, maar de bal glipte achterwaarts. Nieuwenhuys stond klaar om de bal in het doel te koppen (3-3). Het wonder was geschied, maar er moest nog een klein half uur gespeeld worden.

Ajax en Elinkwijk doodden die tijd met een voorstelling op het middenveld, die geen enkel kwaad stichtte. Geen van de strijdende partijen kon de moed opbrengen het gelijke spel aan te vallen.