Utrecht 60 jaar terug: dominees leggen eerste steen van Johanneskerk

Ds. J. Struijs van de Hervormd wijkgemeente Overvecht en ds. P. Heinen van de gereformeerde kerk Utrecht-oost hebben donderdagmiddag samen de eerste stenen gemetseld aan de Johanneskerk in Overvecht-zuid. De kerk, op het punt van samenkomst van de Margaretha van Parma, Moezel- en Modlaudreef, is de derde kerk die hervormden en gereformeerden gezamenlijk gaan gebruiken. Dat meldt het Utrechtsch Nieuwsblad op vrijdag 11 februari 1966.

Deze kerk wordt gefinancierd door de hervormden en de vierde kerk in deze samenwerking - straks in Overvecht-noord - wordt onder financiële verantwoordelijkheid van de gereformeerden gebouwd. Zoals bekend staan de twee andere kerken op het Kanaleneiland.

Het was bar koud op deze open plek in Overvecht-zuid. Niettemin hadden zich nog vrij veel belangstellenden verzameld om getuige te zijn van deze plechtigheid. Men hoopt de kerk voor kerstmis dit jaar in gebruik te kunnen nemen. Het kerkgebouw zal plaats bieden aan 5 à 700 kerkgangers. Architect L.J. Linssen heeft het ontwerp zo gemaakt dat er vooraan plaats is voor een apart wijkgebouw voor de hervormde en de gereformeerden.

Prof. dr. H.W. Obbink, voorzitter van de Nederlandse hervormde kerkvoogdij, wees er in een korte toespraak op dat ook met de bouw van deze kerk bewezen wordt dat Overvecht geen vergeten gebied is. Hij gewaagde met dankbaarheid van de offervaardigheid van de hervormde gemeente en de steun, die ontvangen was toen de opbrengst van de verkoop van het gereformeerde wijkgebouw in de Boothstraat werd geschonken voor de bouw van deze kerk. Prof. Obbink noemde het een mooi begin dat hervormden en gereformeerden nu drie kerken samen hebben in Utrecht. Hij sprak de wens uit dat het eens zover zal komen dat men ook gezamenlijk ter kerke zal gaan.

Ds. C.M. van Endt bracht als preses van de centrale kerkraad van de hervormde gemeente de gelukwensen over aan het begin van de bouw van de nieuwe kerk. Daarna was ’t woord aan ds. Heinen en vervolgens aan ds. Struijs, die tenslotte de troffel ter hand pakte om onder deskundige leiding de eerste steen officieel te metselen.